Glimmend heet....

De nieuwssites hebben het er allemaal over. Frankrijk, en dan ook de Ardèche waar wij bivakeren, is het episch centrum van de Europese hittegolf. Sinds dat in Frankrijk de metingen worden bijgehouden is het afgelopen nacht nog nooit zo warm geweest met meer dan 20 graden. En ook komende nacht zal het zeker niet kouder worden. Vandaag is de maximumtemperatuur 39,7 graden in de schaduw geweest, best warm zeg maar..... maar toch kouder dan gisteren.... (40,8 graden)

Nou hoef je in de vakantie niet per se iets te moeten willen doen, maar dan had je ook thuis kunnen blijven. We gaan er vanmorgen direct na de koffie op uit om een marktje te bezoeken en het stadje waar deze wordt gehouden, Largentière.

Largentière was vroeger een mijnstad. De zilvermijn (in feite zilverhoudend lood) werd al uitgebaat in de negende eeuw en sloot in 1983. Deze mijn was een bron van langdurige conflicten tussen de graven van Toulouse en de bisschoppen van Viviers. Largentière werd in de eerste decennia van de dertiende eeuw een gemeente bestuurd door consuls.

Met veel pijn en moeite vinden we een parkeerplaats. Het is nog geen 10:00 uur en het is al enorm druk. Behalve de markt bezoeken, maken we natuurlijk ook de nodige foto's om een indruk weer te geven.

En na de markt het stadje zelf nog in.

Eenmaal het stadje weer uit gaan we naar de camping om te lunchen.

Het is al heet en we hebben besloten vanmiddag een toertje te gaan maken, in een redelijk koele auto zullen we maar zeggen.

Petra heeft wat informatie gevonden om vanuit St-Privat (bij Aubenas) Route de l'Echelette te gaan rijden langs de kloof van de Louyre door de kalkstenen kliffen die grenzen aan het Jastres-plateau. Een weg met mooie haarspeldbochten die uiteindelijk uitmondt op het Garrigue Plateau. Op enig moment, we rijden de weg omhoog, komt mij de route bekend voor. In een haarspeldbocht is namelijk een stenen muur voor een meter of 4 weggeslagen en dat punt herken ik. Wanneer ik de route nog eens goed in mij opneem blijk ik die op de racefiets ook gereden te hebben, maar dan in tegenovergestelde richting.

We rijden door richting Saint-Laurent-sous-Coiron. Een prachtig dorpje met 119 inwoners. Het is er stil, en dat geeft de gelegenheid mooie foto's te maken van het dorpje en het uitzicht.

Petra laat hier ook nog een steen achter.

Eenmaal alles gezien gaan we weer richting de camping. Onderweg schiet Petra nog een foto van het plaatsje Maribel met 335 inwoners.

En als je onze foto's steeds voorbij ziet komen lijkt het alsof er geen wolkje aan de lucht is. Maar die zijn er wel hoor......

Eenmaal weer op de camping is het drinken, zwemmen en niet bewegen, zo heet..... Van alleen lezen ga je al zweten.....

Omdat we buiten leven is de tafel in de caravan een soort van verzamelplek van van alles geworden. Vooral van lege flessen.

Het is nu 22:10 uur, nog 31 graden en ik ga mijn blog afsluiten.

Tot blogs.