Assisi en harde wind

Vanmorgen waren we rond de klok van 8 wakker geworden, uitgeslapen zeg maar....

We weten al snel wat we willen gaan doen vandaag, een bezoek aan Assisi brengen. We drinken koffie, maken een broodje en rijden om 10:30 uur van de camping richting Assisi. Assisi is een stad in de Italiaanse regio Umbrië met ongeveer 25.000 inwoners. De stad van de 13de-eeuwse heiligen Franciscus en Clara van Assisi is een bekende bedevaartsplaats, die ook door toeristen gewaardeerd wordt vanwege haar heuvelachtige, smalle straatjes en pittoreske winkeltjes.

Op 26 september 1997 werd Assisi getroffen door een zware aardbeving. Er vielen vier doden. Onder meer de Basilica werd ernstig beschadigd; een deel van het gewelf stortte in. De kerk werd gedurende twee jaar gesloten wegens restauratie.

We pakken de binnendoorwegen al moeten we op enig moment toch even de snelweg op. Ruim 5 kwartier later na vertrek zien we Assisi opdoemen en parkeren we in een parkeergarage die met de Telepass toegangkelijk is. Dat is handig, geen kaartje trekken maar gewoon met de badge de slagboom openen en bij het wegrijden de slagboom openen zonder af te rekenen. Die rekening volgt vanzelf wel een keer.

Petra had heel slim opgemerkt dat de parkeergarage waar we uiteindelijk hebben geparkeerd bij de uitgang is voorzien van roltrappen. Assisi ligt namelijk nogal hoog en de wegen zijn stijl. Helaas gingen de roltrappen wel omhoog, maar waren er geen roltrappen naar beneden.....

Afijn, we gaan de stad in en zijn niet de enige toeristen. Groepjes mensen, sommige met dezelfde blauwe hoed op, maar de meeste iemand volgend met een vlaggetje in zijn/haar handen. Je ziet ze in Nederland ook, van die Zuidoost Azië types, busladingen vol....

Het is werkelijk een prachtige stad met leuke doorkijkjes, straatjes en winkeltjes. Je kan bijna geen foto nemen zonder mensen, auto's die je niet verwacht en de toch vele borden. Toch probeer ik het.....

Er zijn prachtige uitzichten op de stad en over het dal.

Er zijn leuke winkeltjes die ook nog eens leuk zijn om op de foto te zetten. En dat lukte zowaar zonder hier mensen bij op te moeten zetten.

Natuurlijk eten we ook een Italiaans ijsje. De eerste deze vakantie helaas, simpelweg omdat er geen vers Italiaans schepijs op de camping wordt verkocht. We laten het ons smaken, 2x 3 bolletjes kosten slechts 13 Euro...... (hadden we natuurlijk ook niet op zo'n toeristische plek moeten kopen, maar goed.....)

We maken op één van de pleinen een foto van de kerk en van binnen. De enige waar we in kunnen zonder toegangskaartje en wachtende rijen toeristen. Van buiten lijkt het niet zo veel, van binnen is hij, als je er van houdt, best mooi.

Er zijn veel pleintjes en straatjes, allemaal even mooi.....

.... maar mooier is het als je even van de drukte afwijkt en dan kan je de mooiste foto's maken van trappetjes en doorkijkjes.

Alles is omhoog, met of zonder trap, geen optie voor Petra dit allemaal te lopen anders hadden we vast nog meer foto's gemaakt van mooie plekjes.

Affijn, we moeten ook een keer terug. Als we weer bij de auto zijn besluiten we niet via dezelfde weg weer terug te rijden naar de camping. We maken er een slinger van en rijden uiteindelijk met een boog de hele SP249 nabij Armenzano en komen zelfs op een hoogte van ruim 1200 meter. Dit is zo'n typisch wit weggetje op de wegenkaart, niet voor dagelijks en doorgaand verkeer.

Als we dan na 16:00 uur en 180 kilometer verder weer op de camping aankomen hebben we een enkel spatje regen gehad. Kan de druppels tellen en er staat gigantisch veel wind van over het meer naar de caravan. Blij dat we niet direct aan het meer staan, de wind is hard en ronduit koud, we eten dan ook binnen.

Op het meer staan zelfs golven, al kan je het natuurlijk niet vergelijken met de zee, maar toch....

Nu, 21:25 uur, terwijl ik het blog schrijf is de wind aan het afnemen maar horen we het water nog lekker klotsen op het strand.

Tijd voor de 2e bak koffie, weltrusten voor straks.....